NINOVE – Het Hartencollege Onderwijslaan nam woensdag 30 september afscheid van Michel De Dyn. Na bijna dertig jaar trouwe dienst ging de klusjesman van de scholengroep met pensioen.
Collega’s, directies, medewerkers en leerlingen blikten samen terug op een bijzonder parcours. Michel begon zijn loopbaan immers niet in het onderwijs.
Boerderij
Vooraleer hij op school aan de slag ging, had hij al achttien jaar op de ouderlijke boerderij gewerkt. Het boerenleven zat hem dan ook diep in het bloed. Toen zijn jongere broer eveneens voor het landbouwbedrijf koos, besloot Michel buitenshuis te gaan werken.
Zo kwam hij in 1997 bij het Hartencollege terecht als onderhoudsmedewerker. Omdat de school ook een schrijnwerker nodig had, volgde Michel drie jaar lang een opleiding schrijnwerkerij aan het VTI-Aalst. Hij combineerde zijn werk met drie avonden per week avondschool en miste geen enkele les.
Dat typeert Michel: hij gaat niet snel bij de pakken neerzitten. Technische problemen schrikten hem niet af. Met zijn praktische en nuchtere kijk vond hij meestal wel een oplossing.
Vroege werkdagen
Zijn werkdag op school begon lang voordat de meeste collega’s arriveerden. Elke ochtend was hij al rond half zeven paraat, tegen acht uur stonden de poorten en de deuren open, waren de nodige controles uitgevoerd en was de school klaar om de leerlingen en het personeel te ontvangen.
Maar zijn inzet stopte niet aan het einde van de schooldag. Na zijn werk op school keerde Michel terug naar de boerderij, waar hij samen met zijn vrouw Greta meewerkte in het landbouwbedrijf. Ook daar bleef hij zich jarenlang met grote ijver inzetten voor zijn gezin en het bedrijf.
Doorheen de jaren groeide Michel uit tot veel meer dan de man, die instond voor het onderhoud van gebouwen en terreinen. Hij werd een vertrouwd gezicht binnen het Hartencollege, iemand op wie collega’s konden rekenen en die zich sterk verbonden voelde met de school.
Zusters
Met de zusters van de H.H. Harten bouwde hij doorheen de jaren een bijzondere band op. Wanneer er buiten de schooluren problemen waren met bijvoorbeeld de elektriciteit, een brandalarm of andere technische installaties, konden zij vaak op Michel rekenen. Die wederzijdse trouw en betrokkenheid typeerden zijn manier van werken.
Tijdens zijn afscheid werd dan ook niet alleen zijn lange loopbaan in de kijker gezet, maar vooral de persoon achter de functie: een harde werker, een behulpzame collega, een familieman en iemand met een groot gevoel voor verantwoordelijkheid.
Warm en emotioneel
Het werd een pakkend afscheid van een mooie, gevoelige en warme mens. De leerlingen van de kleuter- en lagere school verrastten Michel met tal van zelfgemaakte cadeautjes. De collega’s en de leerlingen van de secundaire afdeling zorgden op hun beurt voor een mooie speech en een oorverdovend applaus.
Ook zijn vrouw Greta was van de partij. Zij beleefde het afscheid mee en was zichtbaar geëmotioneerd. Michel zelf kon zijn tranen niet altijd bedwingen en hij was daarin lang niet de enige. Bij vele collega’s en de directie zat de emotie diep en werd een krop in de keel zichtbaar.
Grote waardering
Het afscheid maakte duidelijk hoe groot de waardering is voor de man, die bijna drie decennia lang op de achtergrond mee zorgde dat alles op school bleef draaien. Eén ding is dan ook zeker: Michel zal worden gemist in zijn scholen.
Het Hartencollege nam afscheid van een bijzonder vertrouwd gezicht en bedankte Michel voor alles wat hij al die jaren heeft gedaan. Zijn collega’s wensen hem vooral veel tijd, geluk en mooie momenten toe met zijn gezin en naasten.
Vrijdag 25 september trakteerde hij na de werkuren iedereen al op een glas en werd hij tijdens die receptie verrast met een lied, dat zijn genodigden vanuit volle overtuiging voor hem zongen. De man was ook toen duidelijk ontroerd.
Nu breekt voor Michel een nieuwe levensfase aan, met één zekerheid: stilzitten zal waarschijnlijk niet meteen op zijn programma staan. Zijn liefde voor het werk, zijn gezin en de boerderij blijft immers groot.
BDB/ADU
