NINOVE – Kaatje Paeleman kreeg op haar 40ste de diagnose Parkinson. We spraken met haar over hoe zij daarmee omgaat en het initiatief van vriendin Mariska om haar te steunen via haar deelname aan de GETT-rit van 22 augustus.
Veel mensen denken nog altijd, dat Parkinson enkel op latere leeftijd voorkomt, terwijl ook jonge mensen ermee worden geconfronteerd.
Diagnose
“Vooral het laatste jaar voelde ik mijn gezondheid achteruit gaan”, vertelt Kaatje ons. “Je denkt dan natuurlijk aan allerlei oorzaken. Tot vrienden mij wezen op mijn linker ‘Playmobielhandje’, dat ik blijkbaar steeds minder gebruikte. Daarna is dat doorgetrokken naar mijn linkerbeen, dat stijver aanvoelde, waardoor ik precies moeilijker in gang kon geraken, nadien volgden ’s nachts de spierspasmen.”
Toen vond Kaatje het tijd om naar de dokter te gaan en kwam alles in een stroomversnelling. “Na de huisarts stelde de neuroloog de diagnose Parkinson. Vooral de twee weken tussen de scans en de uiteindelijke diagnose waren een serieuze rollercoaster. Je kent daar niets van, begint dat op te zoeken, bekijkt filmpjes. Niet aan te raden, maar je wilt toch wel weten waar je voor staat en wat je al of niet kan doen.”
Verwachtingen
Over de oorzaak en het ontstaan van Parkinson is nog niet zoveel gekend. “ Er zijn een 40-tal symptomen en de evolutie is voor iedereen anders. Mijn toekomst is onzeker, maar ik heb besloten om niet in angst te leven. Ik wil gebruik maken van de energie om er nu het beste van te maken en er alles aan doen om zo lang en zo goed mogelijk in die eerste fase te blijven. Ik heb een zoon van 16 en hoop nog lang aan de zijlijn te kunnen staan als hij aan het sjotten is.”
Sporten is een van de weinig wetenschappelijke bewezen punten, die wel helpen om het proces wat af te remmen en zelf sport Kaatje zoveel mogelijk. “Ik heb een serieus gamma om uit te kiezen en mag al eens in het rood gaan. Je wordt natuurlijk geconfronteerd met wat je niet meer kan en af en toe weer moet leren, soms met traantjes. Voor de rest heb je alleen symptoombehandeling. We zoeken alternatieve behandelingen, die niet worden terugbetaald, maar hoop geven en bij sommige patiënten werken zoals acupunctuur, massages of yoga. Maar iedereen is anders.”
Steun
Ze heeft gelukkig een fantastische vriendenkring, waarop ze kan rekenen. Een van hen, Mariska De Greef, neemt op 22 augustus deel aan de GETT, een triatlon-organisatie van Geraardsbergen. “Zij gaat de 212 km rijden en hangt daar een crowdfunding aan vast; als ze dan toch wil afzien, doet ze dat voor het goede doel. Ik ben heel dankbaar voor alle mensen die me steunen, want behalve medicatie en kiné wordt niets terugbetaald. Het is soms moeilijk om hulp te aanvaarden en dat is een leerproces. Daar word ik heel klein van.”
Genieten
Met haar getuigenis wil Kaatje aantonen, dat een leven mogelijk is naast en met Parkinson. “Door mijn stem te gebruiken wil ik laten zien, dat Parkinson niet enkel bij oudere mensen voorkomt. Dat je een zo normaal mogelijk leven kan blijven hebben, al is het met heel veel aanpassingen. Dat ik hoop kan geven om manieren te zoeken en door die symptomen heen te bijten. Ik denk dat je mindset heel belangrijk is: niet door de energie, die ik heb verloren met me angstig te maken – dat gebeurt af en toe nog wel – maar door er het beste van te maken en te genieten van de kleine dingen. Dat is heel cliché, maar toch belangrijk.”
Dat en de steun van de overheid en de voortgang van het onderzoek naar Parkinson.
Info: online kan je Kaatje volgen via @Walk_With_The-Park – Trap 212 km voor Kaatje.
MLI
