NINOVE – Als je de geschiedenis van de Ninoofse pers en cultuur induikt, bots je onvermijdelijk op de markante figuur van Paul Cieters. We praatten met zijn zoon Chris over de mens achter de journalist-leerkracht-regisseur en de unieke erfenis, die Paul heeft achtergelaten.
Paul Cieters (° Denderwindeke 04/12/1926 – † Meerbeke 19/07/2017) documenteerde en becommentarieerde decennialang het wel en wee van onze stad en de regio. Hij liet een uitgebreide fotoarchief na.
Digitaal
In een verhaal vol anekdotes nam Chris Cieters ons mee in die rijke geschiedenis, ondertussen grasduinend in het fotoarchief. Alleen al het doorploegen van al die mappen met negatieven is een haast nooit eindigend verhaal.
“Met het digitaliseren van de negatieven heb ik geluk gehad”, vertelde Chris ons. “Via het Ninoofse stadsarchief zijn deze bij Erfgoedcel Denderland terechtgekomen, die alles heeft laten digitaliseren.” De Ninoofse gemeenteraad stemde op 22 juni jongstleden unaniem in met de gebruiksovereenkomst over deze gedigitaliseerde fotonegatieven.
Getuige
Paul Cieters was als verslaggever voor Het Volk en Het Gouden Blad een bevoorrechte getuige en een gewaardeerde mentor voor de jongere lokale journalisten.
“Mijn vader was in eerste instantie een onderwijzer in het college. Daarnaast bracht hij als verslaggever artikels over wat reilde en zeilde in Ninove en de ruime regio. Hij maakte en ontwikkelde zelf zijn foto’s. Het is immens wat in dat fotoarchief zit: vanaf ongeveer 1973 tot eind vorige eeuw. Je vindt er alle onderwerpen in terug: politiek, evenementen, zichten van Ninove, verdwenen gebouwen zoals het station, sport, carnaval…”
Toneel
Daarnaast regisseerde hij heel wat toneelstukken. “Hij heeft die microbe opgedaan toen het Davidsfonds Ninove in de jaren ’50 de passiespelers uit het Zwarte Woud ontving. Die spelers waren zo blij over hoe mijn vader dat had georganiseerd, dat ze hem vroegen om met hen heel Vlaanderen en delen van Nederland door te trekken. Vanaf halfweg de jaren ’70 is hij de huisregisseur geweest van ‘Hand in Hand’ Denderhoutem en nadien van ‘De Ware Vrienden’ Denderwindeke. Dat was zijn grote passie.”
Erfgoed
Nog steeds diept Chris unieke historische pareltjes op uit de fotocollectie; hij heeft plannen met dit culturele erfgoed.
“Door de overeenkomst met de stad Ninove mag ik met dat archief iets doen. Ik moet nog uitmaken wat het precies zal zijn, maar ik denk aan een fotoboek en een video, een samenwerking met Focus Ninove en zijn goede vriend Clement Herremans. Het is nog niet heel concreet. Mijn eerste streefdatum was 4 december, omdat mijn vader dan 100 jaar zou zijn geworden, maar dat zal niet lukken.”
Samen met heel veel Ninovieters kijken we alvast uit naar die terugblik op ons eigen verleden. Voor nieuwe Ninovieters zal het ontdekking zijn van hoe het vroeger was.
JTR/MLI
